KOT TAJSKI – to przede wszystkim przyjaciel. Towarzyszenie człowiekowi, zarówno dorosłemu jak i dziecku, we wszelkich codziennych czynnościach leży w jego pierwotnej naturze. Robi to jednak w sposób taktowny i nienachalny, jakby rozumiał potrzebę niezależności i odrębności każdej istoty. Relaks z człowiekiem, to jego ulubiony sport – uwielbia wspólne czytanie, oglądanie seriali, popołudniowe drzemki czy weekendowe wylegiwanki… Nie bez powodu przypisuje mu się psie cechy – kot tajski, uczony od małego, potrafi aportować, chodzić na smyczy, podróżować z człowiekiem. Jest niezwykle inteligentny i empatyczny. Nie należy do ras żyjących obok człowieka, albo takich, które po pewnym czasie „odstawia się na półkę”. To kot, który nawiązuje z człowiekiem bardzo głęboką relację, jest w niej oddany i bardzo przywiązany. Lubi towarzystwo innych zwierząt i nie koniecznie muszą to być koty.

Kot tajski, zwany również syjamskim starego typu, przywędrował do nas z Tajlandii. Pierwsze wzmianki o nim znaleziono w najstarszej na świecie księdze o kotach „Tamra Maew” zwanej „Poematem o kotach”, a będącej własnością Biblioteki Narodowej w Bangkoku. Był kotem pierwotnym, naturalnie występującym na terenach Syjamu, co oznacza, że w żaden sposób nie był modyfikowany ingerencjami hodowlanymi człowieka.  Uważano go za świętego, przynoszącego szczęście i bogactwo swoim właścicielom oraz chroniącego domostwa przed złymi mocami. Jego niekwestionowana inteligencja, szlachetna uroda i wspaniały charakter sprawiły, że zamieszkał w buddyjskich świątyniach i królewskich pałacach. Nazywano go Księżycowym Diamentem i chroniono przed postronnymi spojrzeniami. Wierzono też, że przejmował duszę swojego właściciela w momencie jego śmierci, dlatego kłaniano mu się jako strażnikowi wiecznego spokoju. 

Królewski Kot Syjamski rozprzestrzenił się w świecie w czasie wojen kolonialnych. Stał się wtedy rzadkim i bardzo pożądanym prezentem dla rodzin królewskich i ich wpływowego najbliższego otoczenia.

W 1884 roku król Syjamu Rama V podarował konsulowi brytyjskiemu Edwardowi Blencowe Gouldowi i jego siostrze Lilian Jane Valey, pierwszą kocią parę hodowlaną – Mię i Pho. Już wtedy rozróżniano dwa typy głowy u kotów syjamskich – okrągłą i klinowatą. Z biegiem czasu hodowcy selekcjonując pożądane cechy wyglądu, stworzyli kota smukłego, o długich kończynach i cienkim ogonie oraz z mocno klinowatą głową i dużymi uszami zwanego do dzisiaj syjamskim. Jednak w latach 50. opinie na temat wyglądu kota syjamskiego zaczęły się różnić i rozeszły się w dwóch różnych kierunkach. Jedni hodowcy pozostali przy unowocześnianiu sylwetki kota syjamskiego, inni hołdują pierwotnemu pięknu starożytnego kota syjamskiego. Stąd dziś mamy dwie odrębne rasy – KOT SYJAMSKI pozyskany drogą selekcji pożądanych cech zewnętrznych w drodze hodowli i KOT TAJSKI – dziś często przez hodowców przywożony z Tajlandii od hodowców stojących na straży jego pierwotnego wyglądu.

W latach 60. kot syjamski stał się ulubieńcem gwiazd. Rasę tę pokochali między innymi:  Jean Cocteau, Andy Warhol, Claudia Cardinale, Cindy Crowford, Carla Bruni, Rod Steward, Jane Fonda,Charlie Chaplin, Zoe Deschanel, Księżna i Książę Kentu, Elizabth Taylor, Marylin Monroe, John Lenon, James Dean, Fred Astaire, Errol Flynn, Ava Gardner, Clark Gable, Vivian Leigh, Clint Eastwood. Sławni aktorzy, piosenkarze i artyści chętnie fotografowali się ze swoimi ukochanymi pupilami, co przyczyniło się do błyskawicznej popularyzacji rasy.

Kot tajski ma łagodną, naturalną budowę o zrównoważonych proporcjach i średniej wielkości. Kotka waży średnio 3,5 kilograma, kocur 4,5 kilograma. Ich niezbywalną cechą charakterystyczną  są intensywnie niebieskie duże oczy. Umaszczenie typu point pierwotnie występowało wyłącznie u kotów syjamskich i burmskich (w drodze krzyżowania ras umaszczenie point uzyskano u wielu innych ras). W Tajlandii faworyzuje się  kolor seal point pierwotnie nazywany Maew Kaew (w wolnym tłumaczeniu KOT KLEJNOT), ale kocięta przychodzą na świat w czterech podstawowych umaszczeniach: seal point, blue point, chocolate point i lilac point. Pozostałe umaszczenia: red point, cream point, tabby point i szylkretowe zostały pozyskane w drodze mieszania ras, a następnie uznane przez światowe federacje felinologiczne.

Koty tajskie słyną z dobrego zdrowia, Odpowiednio odżywiane i utrzymywane we właściwej kondycji żyją średnio 18 – 20 lat.